در سال ۱۹۷۴، استفن هریس ۲۰ ساله و داگ فلمینگ ۴۰ ساله تصمیم گرفتند با یک قایق کوچک چوبی به نام «لیزی ای» که طول آن تنها ۴.۵ متر بود، از دریای باس استریت عبور کنند؛ منطقهای که بین تاسمانی و سرزمین اصلی استرالیا قرار دارد و به دلیل شرایط سخت دریا شناخته شده است.
این دو نفر سفر خود را با خوراکیهایی مانند شکلات و نوشیدنیهای الکلی آغاز کردند و حتی کبوترهایی برای ارتباط در نظر گرفته بودند. پس از گذشت تقریباً ۴۰ ساعت و عدم دریافت خبری از آنها، رسانهها آنها را مفقود شده اعلام کردند و باشگاه قایقرانی محل عضویتشان این اقدام را غیرعاقلانه و بیملاحظه توصیف کرد.
با وجود تمام مشکلات، این دو موفق شدند به سلامت به مقصد برسند، اما تلاش دوباره داگ فلمینگ برای عبور مجدد از این مسیر چند سال بعد منجر به مرگ او شد.
استفن هریس هر سال مسابقه قایقرانی سیدنی تا هوبارت را دنبال میکند و همواره خاطرات آن سفر پرماجرا را به یاد میآورد. او اعتراف میکند که این کار بسیار جسورانه بوده اما آن را یک ماجراجویی بزرگ میداند.
داگ فلمینگ فردی اهل ریسک بود که علاقه زیادی به دریاهای طوفانی داشت. استفن هریس نیز به خاطر شرایط سخت دریایی جذب این سفر شد و هر دو از اعضای باشگاه قایقرانی کاروم در جنوب ملبورن بودند. زمانی که استفن برای کار به هوبارت نقل مکان کرد، فرصتی فراهم شد تا رویای داگ برای عبور از باس استریت با قایق کوچک تحقق یابد.
آنها بدون برنامهریزی دقیق و صرفاً بر اساس تعطیلات ماه مه حرکت کردند. روز ۲۳ مه ۱۹۷۴ آنها از شهر استنلی در شمال غرب تاسمانی حرکت کردند. ابتدا مجبور شدند بخشی از مسیر را بازگردند و شب را در جزیره سه هاموک سپری کنند. صبح روز بعد با کمک یک هواپیمای ماهیگیری توانستند ادامه مسیر دهند.
در طول سفر، بادبان اصلیشان آسیب دید و آنها تنها با شکلات و آبمیوه زنده ماندند. نزدیک شدن به ساحل و رسیدن به خلیج وسترن پورت در حدود ساعت ۳ بامداد روز ۲۶ مه پایان موفقیتآمیز این سفر دشوار بود.
خانوادهها نگران وضعیت آنها بودند و حتی مادر استفن هواپیما کرایه کرده بود تا جستجو کند. باشگاه قایقرانی نیز رسماً اعلام کرد که این سفر مورد حمایت آنها نبوده است.
با وجود همه انتقادات، این دو مرد شجاع توانستند یکی از چالشبرانگیزترین مسیرهای دریایی استرالیا را با یک قایق کوچک طی کنند؛ دستاوردی که هنوز هم کمتر کسی جرات انجام آن را دارد.
