دریاچه کوچک آبی، واقع در جنوب شرقی استرالیای جنوبی و نزدیک به کوه گمبییر، یکی از جاذبههای طبیعی برجسته این منطقه است. این دریاچه که در واقع یک چاه غار یا «سنوته» پر از آب است، عمقی تا ۴۷ متر دارد و برخلاف بسیاری از دریاچههای شناخته شده محلی، ساختاری منحصر به فرد و تاریخی بسیار قدیمیتر دارد.
ایان لوئیس، زمینشناس غارها، توضیح داد که این سنوتهها بسیار قدیمیتر از دریاچه آبی بزرگ و آتشفشان کوه گمبییر هستند. او تخمین میزند عمر این چاههای غار ممکن است به ۳۰۰ هزار سال برسد، اگرچه تاریخ دقیقی برای آنها ثبت نشده است.
این چاههای غار در امتداد خط گسل ناهموار از کوه شانک تا شهر کونگورون قرار دارند و مسیرهای اصلی حرکت آبهای زیرزمینی را تشکیل میدهند. هر یک از این چاهها ویژگیهای خاص خود را دارند؛ برای مثال سنوته کیلسبی که چند کیلومتر فاصله دارد، شکل متفاوتی داشته و احتمالاً جوانتر است.
باز شدن دهانه بزرگ و گرد دریاچه کوچک آبی باعث شده تا این مکان به عنوان یک محل شنا و تفریح محبوب تبدیل شود. شهردار محلی، کایلی بوستون، آن را مکانی ویژه برای ساکنان و بازدیدکنندگان توصیف کرده و اشاره کرد که دسترسی آسان به این منبع طبیعی آب فرصتی نادر است.
بازدیدکنندگان محلی و گردشگران نیز از تمیزی آب، عمق مناسب و زیبایی طبیعی آن تعریف میکنند. برخی خانوادهها با فرزندانشان بارها به اینجا آمدهاند تا از فضای آرامشبخش آن بهرهمند شوند. همچنین گردشگرانی از ایالتهای دیگر مانند نیوساوث ولز و ملبورن نیز جذب این جاذبه شدهاند.
با وجود محبوبیت شنا کردن در این دریاچه، پریدن از صخرههای اطراف که نوعی رسم محلی محسوب میشود توسط شورا توصیه نمیشود. برای افزایش ایمنی بازدیدکنندگان حدود ۳۰ سال پیش پلهها و سکویی ساخته شده تا امکان دسترسی آسانتر فراهم گردد.
در نهایت، این مکان نه تنها یک جاذبه طبیعی بلکه بخشی از خاطرات جمعی مردم منطقه است که روزهای گرم تابستان را با شنا کردن در آن سپری کردهاند. ایان لوئیس نیز حضور جمعیت زیاد بازدیدکنندگان را نشانهای از اهمیت فرهنگی و اجتماعی این محل دانسته است.
