صنعت میوههای گرمسیری در قلمرو شمالی استرالیا نگران است که واردات پوملو از ویتنام باعث اشباع بازار محلی شده و کشاورزان بومی را با مشکلات جدی مواجه کند. همچنین احتمال بازگشت بیماری باکتریایی کانکر مرکبات که پیشتر هزاران درخت مرکبات را در این منطقه نابود کرده بود، وجود دارد.
مدیریت مزرعه محصولات اولیه گرمسیری، هان شیونگ سیاه، که در منطقه روستایی داروین مشغول برداشت پوملو است، اعلام کرد واردات گسترده این میوه قیمت محصول داخلی را کاهش خواهد داد. خانواده او از دهه ۱۹۸۰ به کشت پوملو مشغول هستند.
او افزود: «ما نگرانیم که واردات از ویتنام بازار ما را پر کند. بیماری کانکر مرکبات در آنجا شایع است و ما نمیخواهیم این بیماری به استرالیا منتقل شود.»
کانکر مرکبات یک بیماری باکتریایی است که اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بیش از ۵۰۰ هزار درخت مرکبات را در نزدیکی امرالد کوئینزلند نابود کرد. این بیماری پس از سه سال شیوع در قلمرو شمالی تا سال ۲۰۲۱ ریشهکن شد.
طبق برآوردهای سازمان Citrus Australia، تولید سالانه پوملو در مناطق مختلف استرالیا شامل شمال کوئینزلند، منطقه موری ولی نیو ساوت ولز و ویکتوریا، منطقه ریورلند استرالیای جنوبی و قلمرو شمالی حدود هزار تن است. دادههای دولتی نشان میدهد طی سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بیش از ۳۸۰۰ تن پوملو از آمریکا، اسرائیل، اسپانیا و نیوزیلند وارد شده است؛ در حالی که تولید سالانه ویتنام نزدیک به یک میلیون تن بوده است.
هان شیونگ سیاه همچنین یادآور شد که کشاورزان میوه اژدها (دراگون فروت) نیز پس از ورود واردات ویتنامی در سال ۲۰۱۷ با مشکلات مشابهی مواجه شدند و بسیاری فعالیت خود را متوقف کردند.
کشاورزان میوه اژدها مانند لیزا نگوین در داروین نیز تأکید دارند که واردات ارزان قیمت محصولات خارجی باعث شده رقابت برای کشاورزان محلی دشوار شود و برخی ناچار به فروش یا تعطیلی مزارع خود شوند.
سازمان Citrus Australia اخیراً درباره خطر زیستی ناشی از واردات پوملو از ویتنام هشدار داده اما پس از گفتگو با وزارت کشاورزی موضع خود را تعدیل کرده است. مدیرعامل این سازمان، ناتان هندکاک، گفت امیدوار است توصیهها و تدابیر پیشنهادی آنها توسط وزارتخانه پذیرفته شود.
وزارت کشاورزی، ماهیگیری و جنگلداری نیز اعلام کرده که هیچگاه امنیت زیستی کشور را فدای مسائل تجاری نخواهد کرد و واردات پوملو تنها پس از نهایی شدن شرایط قرنطینهای مجاز خواهد بود. کارشناسان مستقل علمی ارزیابی دقیقی درباره ریسکهای زیستی انجام دادهاند تا سطح محافظت مناسب حفظ شود.
