خانواده بارت هر روز با چسباندن یک برچسب رنگی روی دیوار اتاق نشیمن، یاد دخترشان آبی را گرامی میدارند. آبی که ۱۸ ماه پیش و در سن ۱۱ سالگی بر اثر سرطان مغز جان خود را از دست داد.
جاستین، مادر آبی، همراه با همسر و دو دختر دیگرشان، تلاش میکنند با یادآوری خاطرات او به زندگی ادامه دهند. عروسک آبی هنوز روی میز شام قرار دارد و باغچه سبزیجات خانه به یک باغ گل تبدیل شده است.
آبی زمانی که ۱۰ ساله بود، خستگی مفرط و لرزش دستها داشت که پس از انجام آزمایشها مشخص شد تومور بزرگی به اندازه مشت در اطراف ساقه مغز او وجود دارد. خانواده بارت با شوکی بزرگ روبرو شدند و روند درمان شامل دو جراحی مغزی، شیمیدرمانی و پرتودرمانی آغاز شد.
جاستین میگوید تصمیمگیری درباره مراقبتهای پزشکی آبی بسیار دشوار بود زیرا اشتباه در این تصمیمات میتوانست به قیمت جان او تمام شود. آبی یک سال پس از تشخیص بیماری در خانه و در آغوش مادرش درگذشت.
این خانواده با وجود درد فقدان، تلاش دارند تا مرگ آبی را به شکلی طبیعی برای دو دختر دیگرشان توضیح دهند و از طریق صحبت درباره او به مقابله با غم خود بپردازند.
مادر آبی تاکید دارد که باید حمایت مالی بیشتری از تحقیقات سرطان مغز صورت گیرد زیرا نرخ بقای بیماران مبتلا به این بیماری طی سه دهه گذشته تنها کمی افزایش یافته است. این نوع سرطان هر ساله جان افراد بیشتری نسبت به تصادفات جادهای میگیرد و بیشترین عامل مرگ کودکان زیر ۱۴ سال ناشی از سرطان است.
پژوهشگران با استفاده از روشهای نوین مانند امواج اولتراسوند برای عبور داروها از سد خونی-مغزی و بررسی تغییرات ژنتیکی سلولهای سرطانی در حال تلاش برای یافتن درمانهای موثرتر هستند.
خانواده بارت امیدوار است که داستان آنها بتواند توجه دولت را جلب کند تا سرمایهگذاری بیشتری در زمینه تحقیق و درمان سرطان مغز انجام شود و کودکان کمتری قربانی این بیماری شوند.
