از ۲۸ دسامبر، هزاران نفر از مردم ایران در اعتراض به شرایط اقتصادی و سیاسی کشور به خیابانها آمدهاند. این اعتراضات ابتدا به دلیل بحران اقتصادی آغاز شد اما به مرور تبدیل به حرکتی برای پایان دادن به حکومت کنونی شده است.
در پی تشدید تحریمهای سازمان ملل متحد علیه برنامه هستهای ایران، ارزش ریال کاهش شدیدی یافته و قیمت کالاهای اساسی مانند گوشت و برنج افزایش چشمگیری داشته است. همچنین دولت ایران در ماه دسامبر طرح جدیدی برای افزایش قیمت بنزین یارانهای اجرا کرد که موجب تعطیلی برخی مغازهها و شروع اعتراضات شد.
دولت ایران پس از شروع اعتراضات اینترنت و شبکههای تلفن همراه را قطع کرد تا ارتباط مردم با جهان خارج محدود شود، اما گزارشهایی از استفاده مردم از فناوریهایی مانند استارلینک و شبکههای خصوصی مجازی برای دور زدن این محدودیتها منتشر شده است.
تا کنون دستکم ۱۱۶ نفر کشته و بیش از ۲۶۰۰ نفر بازداشت شدهاند. برخی منابع غیررسمی شمار کشتهها را بیش از ۵۰۰ نفر و بازداشتها را بیش از ۱۰ هزار نفر اعلام کردهاند.
مرگ مهسا امینی، دانشجوی ۲۲ سالهای که در بازداشت پلیس جان خود را از دست داد، خشم عمومی را بیشتر کرد. این حادثه منجر به شکلگیری جنبش «زن، زندگی، آزادی» شد که خواستار پایان سرکوب زنان در ایران است.
گزارشها حاکی از برگزاری بیش از ۵۷۰ تجمع اعتراضی در تمامی استانهای ایران طی دو هفته گذشته است. رسانههای دولتی اطلاعات محدودی ارائه میدهند و محدودیتهای شدید خبری مانع پوشش کامل رویدادها شده است.
ایران پس از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ جمهوری اسلامی شده و علی خامنهای بیش از سه دهه رهبر عالی آن بوده است. مخالفان خواستار بازگشت رضا پهلوی، آخرین شاه مخلوع ایران هستند که هماکنون در آمریکا زندگی میکند.
در عرصه بینالمللی، رئیسجمهور سابق آمریکا تهدید کرده است که ممکن است اگر سرکوب معترضان ادامه یابد، ایالات متحده وارد عمل شود. پاسخ مقامات ایرانی نیز هشدار درباره حمله احتمالی به پایگاههای نظامی آمریکا یا اسرائیل بوده است.