در پی سقوط یک فروند هواپیمای سبک در منطقه گپسلند واقع در شرق ایالت ویکتوریا در سال ۲۰۲۴، تحقیقات انجام شده توسط اداره ایمنی حملونقل استرالیا (ATSB) نشان داد که ترکیبی از رفتارهای پروازی خطرناک، نواقص طراحی هواپیمای ساختهشده به صورت آماتور و مشکلات موجود در مدرسه آموزش خلبانی ممکن است به این حادثه منجر شده باشند.
این سانحه که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴ رخ داد، منجر به کشته شدن دو برادر به نامهای لوک اسمیت ۲۰ ساله و بن اسمیت ۱۶ ساله و همچنین پسرعموشان داستین دالی ۱۵ ساله شد. این هواپیما پس از برخاستن از فرودگاه وست سیل، در مزرعهای در نزدیکی تینامبا وست سقوط کرد.
گزارش ATSB بیان میکند که هواپیمای تجربی مدل مورگان کوگار Mk 1 هنگام انجام یک گردش تند دچار افت سرعت هوایی (استال) شده بود. بررسیها همچنین نشان داد که مدرسه آموزش پرواز «ادونچر فلایت ترینینگ» که خلبان لوک اسمیت مدرک خود را از آن دریافت کرده بود، دارای «عدم انطباقهایی» در روند آموزش و آزمون خلبانان بوده است.
بررسی سوابق آزمون خلبان حاکی از اشتباهاتی درباره مفاهیم آیرودینامیکی مرتبط با استال بود و نتیجهگیری شد که خلبان دانش ناکافی درباره رابطه بین زاویه گردش، بار وارده بر بالها و سرعت استال داشته است.
انگوس میچل، رئیس ATSB، اشاره کرد که خلبان پیشتر سابقه انجام پروازهای پرخطر مانند پروازهای کم ارتفاع و گردشهای تند آهسته را داشته است. وی افزود: «رفتارهای پرخطر این خلبان احتمالاً با دانش ناکافی ناشی از روشهای نامناسب آموزشی مدرسه ادغام شده بود.»
همچنین گزارش نشان داد که چندین بار به خلبان درباره ایمنی پرواز هشدار داده شده اما این موارد به مراجع ذیربط گزارش نشده بودند. خلبان سه ماه قبل از حادثه مجوز معتبر خود را از سازمان ایمنی هوانوردی غیرنظامی (CASA) دریافت کرده بود. این مجوز پس از تایید توسط انجمن هوانوردی تفریحی استرالیا (RAAus) صادر شده بود.
RAAus پیش از حادثه مشکلاتی را در مدرسه ادونچر فلایت ترینینگ شناسایی کرده بود که منجر به تعطیلی آن سه ماه قبل از سقوط شد. پس از حادثه نیز صدور مجوز برای فارغالتحصیلان این مدرسه متوقف گردید.
ATSB همچنین اعلام کرد که CASA پیگیری لازم برای اطمینان از استفاده دانشآموختگان این مدرسه برای دریافت مجوزهای خود را انجام نداده بود. مشخص شد دو نفر دیگر نیز مجوز CASA را بر اساس مدارک کسبشده از همین مدرسه دریافت کردهاند. پس از حادثه، CASA فرآیندی سختگیرانهتر برای بررسی گزارشهای مربوط به تاییدیههای RAAus ایجاد کرد.
گزارش ATSB علاوه بر مسائل آموزشی، نقصهایی فنی نیز شناسایی کرد که شدت جراحات سرنشینان را افزایش دادهاند؛ این موارد شامل فقدان سیستم جذب انرژی مناسب در چرخها و صندلیها، نصب مخزن سوخت بین موتور و پنل ابزارها که باعث بروز آتشسوزی پس از برخورد شد، و استفاده احتمالی از کمربندهای ایمنی خودرو بود که باعث خروج سرنشینان جلو از صندلیهایشان گردید.
طول میدان پراکندگی لاشه هواپیما حدود ۳۰ متر تخمین زده شده است. ATSB توصیه کرده صنعت ساخت هواپیماهای آماتور نیازمند راهنمایی بیشتر درباره اهمیت جذب انرژی تصادف و مقاومت مخازن سوخت در برابر پارگی است تا ریسک جراحات کاهش یابد.
میچل تاکید کرد: «ویژگیهای طراحی این هواپیما باعث افزایش خطر آسیب دیدگی سرنشینان شده است و سازندگان آماتور باید این نکات را هنگام طراحی رعایت کنند.»
