از ابتدای سال جاری، محدودیتهای گستردهای برای صید تفریحی گونههایی مانند دوفیش، شاهامپراتور و اسنپر صورتی در نوار ساحلی از کالبارری تا آگوستا در استرالیای غربی اعمال شده است. این ممنوعیت که به مدت ۲۱ ماه ادامه خواهد داشت، همچنین شامل کاهش سهمیههای تجاری صید کفزیان در مناطق مختلف شده است، اما منطقه گاسکون از این محدودیتها مستثنی مانده است.
مسئولان محلی و فعالان محیط زیست نسبت به احتمال هجوم ماهیگیران به منطقه گاسکون هشدار دادهاند و ابراز نگرانی کردهاند که آیا این منطقه توانایی پذیرش حجم بالای بازدیدکنندگان را دارد یا خیر. رنی ترنر، راهنمای تور و نگهبان فرهنگی یینگگاردا، با اشاره به آسیبپذیری سواحل گفت: «بزرگترین نگرانی من تأثیرات زیستمحیطی ناشی از عدم آگاهی کافی مردم درباره شکنندگی اکوسیستم ساحلی ماست.»
او خواستار افزایش آموزشها و نصب تابلوهای اطلاعرسانی در همکاری با جوامع بومی برای حفاظت بهتر از مناطق فرهنگی و طبیعی شد. منطقه گاسکون میزبان دو سایت میراث جهانی یونسکو یعنی ریف نینگالو و خلیج شارک است که بزرگترین بانک چمن دریایی جهان را داراست.
از سوی دیگر، اداره شیلات گزارش داده که ذخایر کفزیان در گاسکون به ویژه اسنپر صورتی پس از کاهش شدید ده سال پیش، روند بهبود قابل توجهی داشتهاند. در سال ۲۰۱۸ سهمیه تجاری اسنپر صورتی در این منطقه به شدت کاهش یافت و اقدامات حفاظتی دیگری همچون تعطیلی صید در دورههای تخمریزی نیز اجرا شد.
مدیر اجرایی اداره شیلات اعلام کرد که مدل مدیریت استفاده شده در گاسکون موفق بوده و قرار است برای سایر مناطق نیز به کار گرفته شود. او همچنین یادآور شد که بررسی قوانین مربوط به سهمیهها و اندازه مجاز ماهیان ادامه دارد تا تعادل بین بخشهای تجاری و تفریحی حفظ شود.
در عین حال برخی فعالان محلی مانند اسکات کلارک مالک فروشگاه تجهیزات ماهیگیری خواهان شفافیت بیشتر درباره تحقیقات علمی پشت ممنوعیتها هستند تا اطمینان حاصل شود تصمیمات اتخاذ شده بر اساس دادههای معتبر صورت گرفته است.
