داروین، شهری در شمال استرالیا، خانه بزرگترین جمعیت مهاجران یونانی از جزیره کالیمنو است. خانواده روسوس یکی از نمونههای بارز این مهاجرتهاست که داستان زندگی آنها نمایانگر پیوندهای عمیق فرهنگی و اقتصادی میان داروین و کالیمنو است.
پدر خانواده، ایرکلیس روسوس، در سال ۱۹۵۶ پس از سفر ۲۸ روزه از یونان به استرالیا رسید و به عنوان نجار در داروین مشغول به کار شد. چهار سال بعد، مادر خانواده نیز همراه با خانوادهاش به داروین مهاجرت کرد و در مدرسه ابتدایی پاراپ تحصیل نمود. آنها پس از آشنایی در یک کافه محلی ازدواج کردند و صاحب هفت فرزند شدند.
جزیره کالیمنو که نزدیک ترکیه واقع شده، با جمعیتی حدود ۱۶ هزار نفر شناخته میشود و به خاطر غواصی اسفنجی و صخرهنوردی مشهور است. این جزیره رابطه خواهرخواندگی با داروین دارد و حدود ۱۰ درصد جمعیت داروین ریشههای یونانی دارند که اکثراً از همین جزیره هستند.
یک مجسمه برنزی زن حامل آب در مرکز شهر داروین نمادی از ارتباط تاریخی بین این دو منطقه است. این مجسمه برگرفته از داستان مادربزرگ بزرگ الینی روسوس است که به عنوان پناهندهای که پس از کشته شدن همسرش به کالیمنو پناه برد، شناخته میشود.
مهاجرت گسترده مردم کالیمنو پس از جنگ جهانی دوم نقش مهمی در اقتصاد جزیره ایفا کرده است؛ بسیاری از مردان برای کار به داروین رفتند و درآمد خود را برای حمایت خانوادههایشان ارسال کردند. این حمایت مالی باعث ادامه حیات خانوادهها در کالیمنو شد و امروزه نسلهای دوم و سوم مهاجران نیز هر تابستان به جزیره بازمیگردند.
اولین گروههای کالیمنیایی در دهه ۱۹۵۰ برای جمعآوری صدف مروارید به داروین آمدند اما شرایط دشوار دریایی باعث شد تا بیشتر آنها به فعالیتهای زمینی روی آورند. امروزه داروین بزرگترین جامعه مهاجران کالیمنی را در جهان دارد که تاثیر قابل توجهی بر توسعه اقتصادی و اجتماعی این شهر داشتهاند.
جان انیکتوماتیس، کنسول افتخاری یونان در قلمرو شمالی، معتقد است بدون حضور مهاجران یونانی صنعتهایی مانند ماهیگیری، معدنکاری و ساختوساز در داروین شکل نمیگرفت. او همچنین اشاره کرد که کودکان یونانی زبان اغلب مجبور بودند انگلیسی صحبت کنند اما همچنان زبان مادری خود را حفظ کردند.
این پیوندهای تاریخی فرهنگی میان داروین و کالیمنو نه تنها نشاندهنده جریان مهاجرت بلکه نمایانگر تأثیر متقابل اقتصادی و اجتماعی میان دو منطقه دورافتاده است که هنوز هم ادامه دارد.
