از آغاز سال ۲۰۲۵، استرالیا با بیش از یک فاجعه طبیعی در هفته مواجه بوده است. این موضوع باعث هشدار کارشناسان درباره پیامدهای روانی این حوادث و مشکلات دسترسی به خدمات حمایتی در مناطق آسیبدیده شده است.
برنامه کمکهای اضطراری دولت فدرال از ابتدای سال گذشته تاکنون به ۵۸ حادثه پاسخ داده است که بیشتر آنها مربوط به رویدادهای آب و هوایی مانند آتشسوزی جنگلها، سیلها و طوفانهای شدید بودهاند. همچنین حمله تروریستی اخیر در ساحل باندی نیز تحت پوشش این برنامه قرار گرفته است.
متخصصان سلامت روان هشدار میدهند که اثر تجمعی این حوادث میتواند بار سنگینی بر افراد وارد کند، به ویژه در مناطقی که خدمات حمایتی به سختی قابل دسترسی هستند.
لوک مارتین، سخنگوی بالینی سازمان Beyond Blue، توصیه میکند افرادی که تحت تاثیر قرار گرفتهاند به خود اجازه دهند تا با ملایمت بیشتری با شرایط کنار بیایند و ممکن است در دوره بازسازی کمتر بهرهور باشند.
او افزود: «کند کردن روند زندگی، استراحتهای مکرر، خواب کافی، تغذیه مناسب و حفظ عادات روزانه پس از وقوع بلایای طبیعی میتواند مفید باشد.»
دولت استرالیا خدمات رایگان و یارانهای سلامت روان ارائه میدهد که شامل خدمات بحران ۲۴ ساعته مانند Lifeline و Beyond Blue میشود. همچنین حمایتهای تحت پوشش Medicare از طریق پزشک عمومی قابل دریافت است.
مارتین توصیه کرد میزان دریافت اخبار را کاهش دهند زیرا پیوستگی حوادث ممکن است برای سلامت روان مضر باشد. او گفت: «به ویژه برای جوامعی که بارها چنین تجربیاتی داشتهاند، اثر تجمعی بلایا خطرات بیشتری برای سلامت روان ایجاد میکند.»
وبسایت Disaster Assist دولت فدرال انواع کمکهای مالی و پشتیبانی پس از بلایا را معرفی کرده که شامل کمکهای یکبار مصرف یا مستمریهای بازیابی میشود.
یک سخنگوی وزارت بهداشت اعلام کرد دولت سرمایهگذاریهایی در زمینه سیستم پیشگیری از خودکشی و سلامت روان انجام داده تا مراقبت مناسب در زمان مناسب ارائه شود. همچنین همکاری نزدیک با دولتهای ایالتی برای هماهنگی خدمات در مواقع بحران صورت میگیرد.
ارین اسمیت از دانشگاه لا تروب بیان کرد که دسترسی به خدمات سلامت روان در مناطق روستایی و آسیبدیده چالشبرانگیز است. او گفت: «خدمات سلامت روان در مناطق روستایی محدود، نامنظم یا به دلیل فاصله جغرافیایی دشوار الوصول هستند.»
وی افزود عوامل فرهنگی نیز نقش دارند؛ بسیاری از ساکنان روستاها خوداتکایی را ارج مینهند و ترجیح میدهند حمایت را از افراد آشنا دریافت کنند نه ارائهدهندگان خارجی کوتاه مدت.
اسمیت تأکید کرد که تمرکز جوامع پس از بلایا بیشتر روی بازیابی فوری عملی است، خصوصاً جوامع کشاورزی که با فشارهای مالی یا خسارت اموال روبرو هستند. او همچنین اشاره کرد که بودجه بازیابی معمولاً بیشتر در مراحل اولیه تخصیص یافته و حمایت بلندمدت کمتر مورد توجه قرار میگیرد، هرچند تحقیقات نشان داده اثرات روانی بلایا ممکن است سالها باقی بماند.
نی کول دووال، درمانگر طبیعی در شمال شرق ویکتوریا، تجربه خود را درباره مقاومت مردان جامعه پس از آتشسوزیها بیان کرد و گفت بسیاری تمایل ندارند درخواست کمک کنند یا مراقب خود باشند.
او فعالیتهایی مانند گروههای محلی گفتگو برای مردان، درمانهای جایگزین سلامت روان و مدیتیشن هدایتشده را پس از بلایا سازماندهی کرده است.
کریگ هاینر، هماهنگکننده بازیابی شورای Towong Shire، اعلام کرد اولویت اصلی ایجاد مراکز بازیابی منطقهای است. وی افزود: «پس از آتشسوزیهای اخیر، منطقه Upper Murray نرخ بالایی از خودکشی میان بزرگسالان و کودکان داشته که ما متعهدیم جلوی آن را بگیریم.»
