هلن مانوئل، طراح لباس عروس که در دوران همهگیری کووید-۱۹ با مشکلات جدی مواجه شد، تصمیم گرفت مسیر حرفهای خود را تغییر دهد و وارد دنیای مد پایدار شود. او پس از گذراندن دورهای در رشته مد در دانشگاه RMIT، توانست مجموعهای از پوشاک بافتنی بدون ضایعات خلق کند.
این تغییر شغل ناگهانی در سنین پنجاه سالگی برای او فرصتی بود تا رویای دیرینهاش را دنبال کند و بر احساس ناتوانی که سالها همراهش بود غلبه کند. مانوئل سال گذشته با کسب رتبهای در سه درصد برتر دانشجویان فارغالتحصیل، جایزه دانشجوی نمونه سال ۲۰۲۵ را برای مجموعه «ذهنیت آرام» دریافت کرد.
مجموعه او شامل ۱۴ قطعه است که الهام گرفته از نقاشی یکی از هنرمندان بومی استرالیا به نام امیلی کام کنگوارری است. این آثار نشاندهنده گرایش او به استفاده از تکنیکهای دستی و دوری از دوخت ماشینی است.
مانوئل توضیح میدهد که صنعت لباس عروس پس از کرونا به شدت آسیب دید و کاهش تمایل مشتریان به خرید لباسهای گرانقیمت باعث کاهش فعالیتهایش شد. همچنین افزایش نرخ بهره در سال ۲۰۲۲ و تجربه طلاق، شرایط دشواری را برای او رقم زد. ورود به دانشگاه RMIT برای او حکم نوعی درمان را داشت و انگیزهای شد تا ادامه تحصیل دهد و حتی برنامههایی برای انجام دوره دکترا دارد.
او پیشتر جوایز متعددی در زمینه طراحی لباس کسب کرده بود اما همیشه نقدهایی درباره نداشتن مدرک دانشگاهی دریافت میکرد که اکنون با بازگشت به تحصیل توانسته جایگاه خود را تثبیت کند.
مانوئل دوران نوجوانی خود را در شمال داخلی ملبورن گذراند و علاقهمند به دوخت لباس بود اما آن زمان تشویق چندانی برای دنبال کردن رشتههای خلاقانه وجود نداشت. اکنون با یادگیری تکنیکهای سنتی بافندگی بومیان استرالیا، آثار منحصر به فردی خلق میکند که ترکیبی از رنگهای پاستلی و الهام گرفته شده از هنر بومیان است.
او تاکید دارد که بیشتر مواد اولیه کارهایش از بازارهای دست دوم تهیه میشود و تمام قطعات توسط دست ساخته شدهاند بدون نیاز به برق یا دستگاههای صنعتی. این رویکرد نشاندهنده تعهد او به مد پایدار است.
مانوئل معتقد است که اکنون با استقلال کامل بر برند شخصی خود کار میکند و برای اولین بار احساس دیده شدن واقعی دارد. او ضمن رد کلیشههای مربوط به زنان بالای پنجاه سال، اعلام میکند که دیگر نیازی نیست مطابق انتظارات صنعت مد رفتار کند و این خودش بودن را جشن میگیرد.
