در طی شش هفته اخیر، بقایای اجدادی که احتمالاً هزاران سال قدمت دارند در شمال غرب ایالت ویکتوریا کشف شدهاند. شرایط آب و هوایی شدید و آتشسوزیهای اخیر باعث آشکار شدن این بقایا در شش محل مختلف شده است.
کن استوارت، مدیر اجرایی میراث فرهنگی مردم بومی میلیوا ماللی، توضیح داد که با افزایش دما، فرسایش خاک و طوفانهای گرد و غبار رخ میدهد. او افزود: «وقتی خشکسالی در فصل خشک اتفاق میافتد، زمین جابجا میشود.»
استوارت اشاره کرد که این تغییرات منجر به نمایان شدن بقایای انسانی از گذشته شده است و تأکید کرد که باید برای حفاظت از این آثار اقدام شود تا دوباره پوشانده شوند.
وی همچنین بر اهمیت کاشت مجدد درختان برای تثبیت خاک تأکید کرد، مخصوصاً اگر روند افزایش دما و خشکسالیها ادامه پیدا کند. او گفت: «در بازگشت از آدلاید دو طوفان گرد و غبار را پشت سر گذاشتم.»
کن استوارت که خود از مردم وانبا وانبا است، اظهار داشت تعیین دقیق سن این بقایا دشوار است اما منطقه شمال غربی ایالت دارای چشماندازی بسیار قدیمی بین ۳۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سال است. وی افزود تعیین سن دقیق نیازمند روشهای علمی مانند تاریخگذاری کربنی است که مورد استقبال مردم بومی نیست.
یکی از محلهای کشف بقایا توسط آتشسوزی پارک ملی وایپرفلد ماه گذشته آشکار شد. پنج محل دیگر نیز در منطقه میلیوا ماللی واقع شدهاند که شامل زمینهای خصوصی و عمومی هستند.
آتشسوزی ماه ژانویه بیش از ۶۰ هزار هکتار از اراضی پارک ملی وایپرفلد را سوزاند.
اقدامات لازم پس از یافتن بقایا
کن استوارت گفت معمولاً پس از کشف بقایا ابتدا باید با پزشکی قانونی تماس گرفته شود. پس از تأیید اینکه این آثار اجدادی هستند، گروههای مالک سنتی مسئول حفاظت و ثبت آنها خواهند بود.
وی خاطرنشان کرد: «ما به آنها دست نمیزنیم بلکه شروع به پوشاندن آنها میکنیم تا در سرزمین خود باقی بمانند.» گاهی اوقات محل را حصارکشی میکنند یا صرفاً با خاک یا کیسههای شن محافظت میکنند تا فرسایش متوقف شود، همانند کاری که در اطراف دریاچه ویکتوریا انجام شده است.
